Dick meldde zich aan bij Pegasus in september 1982 via zoon Ronald en Ronald was al een beetje ingeburgerd en kon toen zijn vader over de streep trekken en hij hield het vol tot en met juni 2018 tot Ronald het droevige nieuws moest melden.
Gelukkig hebben wij nu Ronald er weer voor teruggekregen zodat de naam Vonk voort blijft bestaan. Dick was ruim 35 jaar lid bij ons en was een kleurrijk figuur met prachtige verhalen en humor uit Scandinavië waar hij werkzaam was, zo vertelde hij ook dat hij een teveel aan alcohol tussen de planten verwerkte om bij zijn positieven te blijven. In zijn goede dagen rookte hij sigaren met mij want ik verdiende daar mijn boterham mee en Dick verkocht met verve verf voor o.a. schepen.
Er valt veel te vertellen maar ik moet mij beperken. Naast zijn werk had hij nog hobby`s in schilderen en miniatuur bootjes maken. Op een dag hielden wij een tentoonstelling in de Kastanjelaan waar Dick bootjes en schilderijen tentoonstelde en ik vele soorten en modellen schaakstukken, ook daar boeide hij de belangstellenden met leuke verhalen over boten en schilderijen. Eens won hij van mij ondanks dat hij een dame achterstond en was nog trotser dan een pauw maar daardoor trakteerde hij op een borrel en dat verzachtte de pijn.
Pijn moest hij doorstaan toen hij met clubgenoten naar huis ging en struikelde vlak voor de uitgang waardoor hij met zijn hoofd een barst viel in de schuifdeur van de uitgang en die klap kwam hard aan. Toen heeft hij heel veel pijn geleden en maanden met zijn hoofd in een halo gelopen, van narigheid moest hij zijn baard laten staan en hadden wij een Viking op de club. In zijn jeugdjaren was hij ook zwak en mocht hij aansterken in Groningen, hij was een kat met zeven levens.
Op de eerste plaats stond altijd vrouwlief Henny want als hij geen oppas had dan werd er niet geschaakt, dit gold dan de laatste jaren. De laatste jaren werd hij ook wat vergeetachtig en liet hij een keer zijn portemonnee liggen bij de visboer, de verkoopster kwam hem achterna en kon de portemonnee nog met hem meegeven. Zo was hij ook zijn fiets een keer vergeten mee te nemen naar huis maar de fiets was blijven staan en kon hem dus de volgende dag weer meenemen.
De laatste tijd reed hij met mij mee naar de club, dat vond hij gezellig, terug ging hij vaak lopend om zijn hersens van de schaakpartij te ontdoen. Wij bewaren aan hem een aimabel en markant figuur.
Hij ruste in vrede.
